Bij de start van deze nieuwe Rubriek alvast een voorproefje van reisartikelen van de hand van de redactie.

Regelmatig zullen deze artikelen wisselen. Hetzij een voorproefje, dan weer een compleet artikel.

Heeft u zelf een reisverhaal? Stuur deze dan op naar: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. onder vermelding van “Reisverhaal” en u maakt kans dat deze geplaatst wordt op deze site onder “Uw reisverhaal”.

ParaVisie maandblad februari 2009:

(De complete artikelen zijn opgenomen in het bovenstaande maandblad)

Uit: “Spirituele reis”, Marion Berndsen

…En zo werd op dat moment besloten dat de komende spirituele reis naar Frankrijk (Desaignes) in juni 2009, in het teken staat van overleden dierbaren. We logeren op een prachtige plek aan de rivier de Doux. Het wordt een heel aparte en mooie reis van een week, met bezoeken aan prachtige spirituele plekken. Iedere dag zal ik kijken of ik een overleden iemand zie en reken maar, dat als Achim dit aanreikt, dat zal gebeuren. En nee, we roepen ze niet op. Ze willen zelf contact tijdens deze reis. Verder verklap ik niks, maar als jij als lezer je geroepen voelt om mee te gaan, er zijn nog een paar plekjes vrij…”

Uit: “Kies een bestemming vanuit je hart”, interview met Imelda Arti de Smet-Kessels

“ … Zij waren doelbewust bezig om niet het massatoerisme aan te trekken, maar ze wilden juist bezoekers iets extra’s aanbieden tijdens het verblijf. Aan de hand van een spiritueel programma assisteerden zij mensen bij hun persoonlijke ontwikkeling. Imelda kon daardoor een grote verscheidenheid aan mogelijkheden bieden aan geïnteresseerden. Ook op verre bestemmingen kwamen er steeds meer locaties bij. Imelda vertelt: “Rond de eeuwwisseling en zeker na 11 september 2001 ontdekten we de kracht van het samenzijn met dolfijnen. Deze dieren delen een geheim met paarden en dat is dat ze zelf bepalen wanneer de tijd rijp is om iemand te ontmoeten…”

Uit: “Reisverslag: Santiago de Compostella”, interview met Caroline van der Zee

“Af en toe passeer je speciale begraafplaatsen waar personen liggen die tijdens hun tocht zijn overleden. Daarnaast kom je langs veel middeleeuwse Romaanse kerkjes. Caroline: “Tijdens de noodzakelijke rusturen had ik tijd om te wandelen en de sfeer in me op te nemen. Zo zag ik mensen te voet die diep in gedachten en schijnbaar eenzaam op het smalle strookje naast de weg liepen. Ook ontmoette ik reizigers die de tocht per fiets aflegden. Het werd mij duidelijk dat allen met een eigen boodschap en persoonlijke reden de tocht volgden. Sommigen uit avontuurszin, maar bijzonder veel mensen lopen de route als zelf gekozen boetedoening of als een offer van energie ten behoeve van bijvoorbeeld een zieke geliefde thuis of om andere redenen. Diep trof mij de sereniteit die uit dit alles vloeide en die zijn weg vond naar mijn hart.”