Drie relaties in vijf jaar. Drie verschillende mannen. Een gesprek om 2 uur ’s nachts liet me zien wat ze gemeen hadden, en dat het niets met hen te maken had.

Een ondernemer, een muzikant, een leraar. Ze koos telkens anders. Ze eindigde telkens hetzelfde. Tot Vera haar liet zien waar het patroon echt begon.

Door Nina, 35 jaar (naam gewijzigd) · gedeeld met toestemming · 6 min lezen

Na Joost dacht ik: hij was een ondernemer met te veel in zijn hoofd en te weinig in zijn hart. Na Lars dacht ik: muzikanten, je weet het toch. Na Mark dacht ik niets meer, want als je drie keer dezelfde gedachte hebt over drie totaal verschillende mannen, klopt de gedachte misschien niet meer zo goed. Ik zat op de rand van mijn bed om 2 uur ’s nachts en dacht voor het eerst: stel dat het niet aan hen lag?

Ze waren echt anders. Joost bouwde een bedrijf op, altijd in zijn hoofd, altijd plannen die groter waren dan de dag. Lars speelde gitaar alsof de rest van de wereld er niet toe deed, wat aantrekkelijk is tot je merkt dat jij er ook niet toe doet. Mark gaf les aan basisschoolkinderen, wilde een boek schrijven over zijn jeugd, had al tien jaar een map vol aantekeningen die hij nooit opensloeg. Drie werelden, drie levens. En toch was het begin bij alle drie hetzelfde: intens, bijna te goed, het gevoel dat ik degene was die het verschil zou maken.

Want dat was het, dacht ik toen, de chemie. Maar later zag ik het: ik was niet verliefd op wie ze waren. Ik was verliefd op wat ze zouden kunnen worden. Joost kon zijn bedrijf eindelijk van de grond krijgen als er iemand naast hem stond die begreep hoe hij dacht. Lars zou zijn beste werk schrijven als hij zich veilig genoeg voelde om echt te kiezen voor zijn talent. Mark zou dat boek ooit af hebben, als iemand hem daartoe aanmoedigde. Ik was er klaar voor om die iemand te zijn. Ik was altijd klaar voor die rol.

Het eindigde ook altijd hetzelfde. Een punt waarop ik meer gaf dan er terugkwam, een punt waarop het potentieel dat ik in hen zag niet werkelijkheid werd, een punt waarop ik stopte met wachten of zij stopten met proberen. Daarna volgde de breuk, gevolgd door mijn analyse van wat er mis met hen was. Elke keer klopte die analyse. En elke keer vroeg ik me niet af waarom ik steeds dezelfde soort man koos om te analyseren.

Vera vroeg me niet wat er mis was met hen. Ze vroeg me wat ik in elk van hen wilde redden.

Vera op Paravisie stelde geen vragen over Joost of Lars of Mark. Ze vroeg wat de drie mannen gemeen hadden op het moment dat ik voor het eerst verliefd werd. Ik tikte het antwoord en zag het terwijl ik het schreef: ze waren allemaal briljant op een manier die zichzelf nog niet had gevonden. Joost wiens bedrijf op het punt stond te slagen maar net te vroeg opbrandde. Lars wiens talent echt was maar wiens geduld voor zichzelf ontbrak. Mark met zijn map vol aantekeningen en zijn goede redenen om hem dicht te houden. Vera las het en schreef: “Je zocht geen partner. Je zocht een project.”

En daarna zei ze iets wat harder aankwam. Ze zei dat het geen toeval was dat ik steeds mannen koos die nog niet klaar waren, niet voor henzelf en dus ook niet voor mij. Als zij een project waren, hoefde ik niet volledig gezien te worden. Ik kon de vrouw zijn die hielp, die begreep, die geloofde. Zolang hij nog niet zichzelf was, hoefde ik ook niet helemaal mezelf te zijn.

Als ik eerlijk was: ik hield van het moment vlak voor ze zichzelf vonden. Niet van hen, maar van de mogelijkheid van hen.

Ik ben niet weggegaan uit dat gesprek met een formule voor de juiste man. Vera gaf me geen lijst. Wat ik wel had was een vraag, voor de volgende keer. Niet: is hij lief, is hij beschikbaar, is hij anders dan de vorige. Maar: val ik op hem, of op wie hij zou kunnen worden? Het is een kleine vraag. Maar ik heb hem de afgelopen maanden al drie keer gesteld, over drie verschillende mannen die ik heb ontmoet. En drie keer wist ik het antwoord heel snel.

Als jij ook steeds tegen dezelfde muur aanloopt

Het gesprek dat vijf jaar patronen doorbrak kostte me minder dan een therapiesessie. Als jij ook steeds tegen dezelfde muur aanloopt, geeft Paravisie €15 korting op je eerste gesprek, vanavond nog, als dat het moment is waarop je het nodig hebt.

Hoe het werkt (ongeveer 90 seconden)